نقل قول از مجله موسیقی
۲۴ فروردين ۱۳۸۷ [ ساعت ۱۵:۵۸:۱۰ ]
به گزارش اختصاصي مجله موسيقي ايرانيان ، شرکت ترانه شرقی در پی انتشار خبر قرار گرفتن نام خلیج عرب به جاي خليج فارس در نقشه جهانی گوگل ، این اقدام را محکوم کرده و از کلیه طرفداران محصولات این شرکت و همه کسانی که سرنوشت ایران برایشان اهمیت دارد و کلیه ایرانیان در سراسر دنیا خواستار ارائه اعتراض خود به شرکت گوگل شد
۲۴ فروردين ۱۳۸۷ [ ساعت ۱۵:۵۸:۱۰ ]
به گزارش اختصاصي مجله موسيقي ايرانيان ، شرکت ترانه شرقی در پی انتشار خبر قرار گرفتن نام خلیج عرب به جاي خليج فارس در نقشه جهانی گوگل ، این اقدام را محکوم کرده و از کلیه طرفداران محصولات این شرکت و همه کسانی که سرنوشت ایران برایشان اهمیت دارد و کلیه ایرانیان در سراسر دنیا خواستار ارائه اعتراض خود به شرکت گوگل شد
بنیامین از هواداراش خواهش کرده که حمایت خودشونو از این طرح ترانه شرقی اعلام کنن. ما یعنی همه طرفداران بنیامین از این طریق اعلام می کنیم که خلیج فارس همیشه فارسه و از سایت گوگل می خوایم این اشتباهشو زودتر درست کنه.
اگه اقدامی برای بیان این اعتراض صورت گرفته لطفا به منم بگید تا همه با هم بتونیم خشممونو از این بابت اعلام کنیم.
براي برگرداندن نام خليج فارس به نقشه ماهواره اي و آنلاين گوگل ارت نياز به 1 ميليون امضا داريم. به عنوان يک ايراني خواهشمندم اینجا کليک کرده و براي حذف نام خليج عربي آنرا امضا نماييد. کار سختي نيست.
+ نوشته شده توسط علی رحیمی کناری در دوشنبه 26 فروردین1387 و ساعت
|
برای اینکه یک اثر موسیقی به سرانجام برسه آدمای زیادی زحمت می کشند ولی توی کشور ما که موسیقی، یک هنر "خواننده محور" محسوب میشه بیشتر این آدما به چشم نمیان و در واقع از عناصر پشت پرده هستند. وقتی یک اثری به موفقیت می رسه توفیق این کار به اسم خواننده ثبت میشه وقتی هم اثری ناموفق از کار در میاد باز هم این خواننده است که به چشم مردم مسئوله. در صورتی که ده ها نفر کمک می کنند تا یک قطعه موسیقی ساخته شود و به گوش من و شما برسه. یه کم که سواد موسیقی مردم بالا می ره ترانه سرا، آهنگساز و تنظیم کننده هم مطرح می شوند. البته همچنان زیر سایه شهرت آقای خواننده! اما از استودیودار و نوازنده ها و... گرفته تا تهیه کننده هایی که توی بازار بی رونق پاپ با استرس و خطر زندگی می کنند مهجور واقع می شوند. در صورتی که اگر یک مقدار بیشتر دقت کنیم متوجه می شویم که این تهیه کننده ها هستند که جریانات پاپ را شکل می دهند. آن ها هستند که باید با انتخاب های درست، 
استعداد ها را به مردم معرفی کنند و ریشه ی بی استعدادها را بزنند. چون با توجه به هزینه های بالای تولید یک اثر موسیقی، تهیه کننده ها هستند که با سرمایه گذاری روی هنرمندان جریان می سازند.
رسیده به حد مطلوب فروش در بازار مسیری را انتخاب کنند که بیشتر مورد توجه قشر عام قرار می گیرد و شاید این یکی از دلایل ناراضی بودن موزیسین ها از دخالت و نظردهی تهیه کنندگان است. بسیاری از این قشر تصور می کنند اثر فاخر یعنی قطعه ای با تم آرام و مضمونی تلخ اما بی شک می توان مفاهیم روشن را در سبک های مختلف تست زد و بهترین را انتخاب نمود. از طرفی اگر تهیه کنندگان نسبت به کاری که انجام می دهند اشراف علمی و حسی داشته و یا به هنر موزیسین مراجعه کننده ایمان داشته باشند، این دو قشر که در نهایت باید به سوددهی برسند بهتر می توانند در منار یکدیگر قرار گرفته و همکاری لازم را صورت دهند که دیگر نه کسی ناراضی از ساخته های خود می شود و نه سرمایه گذاری در این راه ضرر می کند. حرف بیهوده ای نیست اگر بگوییم موسیقی خانه اول هنر است که تمامی هنرهای دیگر برای برتر دیده شدن به وجود آن نیازمندند مثلا فیلم بدون موسیقی معنایی ندارد، تئاتر به این هنر نیازمند است حتی در نمایشگاه های هنرهای تجسمی، موسیقی پخش می شود اما تاسف بار است که می بینیم آن طور که شایسته است این هنر مورد توجه قرار نمی گیرد.»
