در شرایطی که اکثر خواننده ها، نزدیک انتشار آلبوم جدیدشان از لحاظ مطبوعاتی فعال می شوند و در مصاحبه های مختلف خود سعی می کنند از آلبوم جدیدشان صحبت کنند، بنیامین یا مصاحبه نمی کند یا درمورد آلبومش اصلا حرفی نمی زند. تمام اطلاعاتی که از پروژه ی به این مهمی در اختیار رسانه ها قرار گرفته عوامل تولید( سید فرید احمدی، بنیامین و پیام شمس)، مدت زمان آلبوم( که حدود ۴۰ دقیقه پیش بینی شده) و تعداد قطعات است که البته درمورد این اخری میان مطبوعات موجه اختلاف است! به طوری که "تلاش" تعداد قطعات را ۱۲ و "خانواده ی سبز" ۱۰ می داند. جالب اینکه بنیامین در مصاحبه ی مطبوعاتی خود در پاسخ به سوال "چند قطعه را در این آلبوم اجرا کرده ای؟ می گوید: تعداد قطعات کم نیست..." و در واقع به نوعی از پاسخ دادن به سوال مذکور طفره می رود.

شنیده ها حاکی از آن است که آلبوم دوم بنیامین در مرحله ی دریافت مجوز به سر می برد و با اصلاحی های متعددی رو به رو شده، بعید نیست به دلیل تعدد اصلاحی ها بنیامین قید چند قطعه از آلبوم جدیدش را زده باشد.

مدتی بود که شیوه ی سلاخی کردن آثار هنری در دفتر موسیقی جای خود را به اصلاحی های درست و منطقی داده بود، ولی مثل اینکه دوباره گذشته در حال تکرار است. به جز آلبوم بنیامین که گفته می شود مشمول اصلاحی های فراوان شده، هنرمندان بسیاری در مصاحبه های مختلف خود، بابت تغییرات غیر معقول و عجیب و غریب(!) آثار هنری خود معترض بوده اند.

البته با درایت و توانمندی که در محسن رجب پور سراغ دارم، مطمئنا درمورد آلبوم بنیامین نگرانی نیست و بی شک این آلبوم در نهایت به بهترین شکل ممکن به بازار خواهد آمد و از مراحل دریافت مجوز هم به سلامت خواهد گذشت. ضمن اینکه استعداد و توانایی های بنیامین هم بر کسی پوشیده نیست و قطعا اصلاحی ها را طوری لحاظ می کند که به ریشه و اصل کار خدشه ای وارد نشود.

دیدار بنیامین و استاد علیزاده

همشهری جوان در شماره ی ۱۵۱ خود گزارش جامعی از اولین نمایشگاه موسیقی و آثار شنیداری با تیتر "از بنیامین تا آسانسور" ارائه کرد که توجه شما را به بخش هایی از آن جلب می کنم:

دیدار شاگرد و استاد

بنیامین بهادری ۱۳ دیماه (فکرمی کنم اشتباه چاپی باشه، چون آن طور که سایت رسمی بنیامین اعلام کرده تاریخ بازدید بنیامین ۱۲ دیماه بوده) به نمایشگاه آمد، همان ساعتی که حسین علیزاده گفتگوی رسانه ای خود را انجام داده و به ادامه ی بازدید از نمایشگاه مشغول بود. دیدار این ۲ نفر نیز از حاشیه های جالب نمایشگاه موسیقی بود. غرفه ی ترانه شرقی که بنیامین در آن حضور داشت، آنقدر شلوغ و پرازدحام بود که توجه هر کسی را جلب می کرد. خواننده ی محبوب پاپ، درون غرفه نشسته بود و دوستدارانش یکی یکی یا دسته جمعی به داخل غرفه می رفتند و با او عکس می گرفتند. بنیامین آنقدر سرگرم و مشغول بود که مدت کوتاهی گذشت تا متوجه حضور علیزاده در رو به روی غرفه شد. به محض دیدن او به سرعت به سمت استاد رفت و عرض ادب کرد. علیزاده هم با او دست داد و برایش آرزوی موفقیت کرد. بنیامین هم از جمله کسانی بود که دل پری از فروش غیر مجاز کارهایش داشت، او معتقد بود که برگزاری نمایشگاه آثار موسیقی باعث می شود تا مردم به خرید کارهای اورجینال ترغیب شوند و استمرار آن موضوع غیرمجاز را به حاشیه می برد. "مردم با برقراری ارتباط با تولیدکنندگان و هنرمندان در نمایشگاه، از نزدیک با مشکلات آنها آشنا می شوند و همین باعث می شود تا خرید آثار غیرمجاز کمرنگ شود."

آلبوم سوم مازیار عصری، سال آینده با بنیامین...

سال ۸۱ اگه بارون بزنه با صدای مازیار عصری منتشر شد. سه سال بعد آلبوم دوم او با نام نازنین به بازار آمد. قرار بود آلبوم سوم، امسال آماده شود، اما مازیار عصری گفت:"با توجه به آنکه همچنان آلبوم سومم در مرحله ی آماده ساختن قطعات به سر می برد لذا بعید می دانم که این کار زودتر از سال ۸۷ به بازار بیاید. سعی می کنم تا عید مسائل فنی این کار را به پایان برسانم و پس از آن کار را به ارشاد ارائه خواهم کرد تا مجوز انتشار را صادر کنند." آلبوم سوم مازیار عصری مشتمل بر ۱۰ قطعه خواهد بود که اشعار آنها توسط سید فرید احمدی، افشین سیاهپوش، سهیلا اسدی و نیلوفر لاری پور سروده شده است. آهنگ ها و تنظیم ها از بنیامین بهادری، پیام شمس، محمد نصرتی و پدرام کشتکار می باشد. تهیه کننده ی این آلبوم خود عصری است. او در ارتباط با فضای کار می گوید آلبوم سوم من به طور کامل متفاوت از کارهایی است که تاکنون عرضه کرده ام.

می بینی دلم را که قطره قطره می چکد، بر عطش لب های تو...

می بینی دلم را که می میرم هر شب، بی ماه نگاهت... حضرت عاشق!

ماه تو... آه دلم... هر دو بی تاب، هر دو پرخون

که می چکد از آخرین نماز تو بر اولین نیاز من

به ماه، به شب، به آن دستان بی لب که مشک نوشین از غیرتشان جا ماند...

به خودت، به خدا قسم... که هر شب سلامت می کنم

سلام حضرت عاشق!

«ماه مهربون»

از همون  روزی  که  قلبم ،  با  نگاهت  آشنا  شد                                                                                          

                                                                      خواب من به رنگ چشمات، زندگیم کرب و بلا شد

به  خدا  یه  تا ر موتم  به  همه  دنیا  نمی دم                                                                                               

                                                                       اونجا که عشق تو باشه من به هیشکی بال نمی دم

دو تا چشمام، نزر چشمات، نزر دستای ابوالفضل                                                                                 

                                                       چشم آدم به فدای چشم زیبای ابوالفضل

اونجایی که تو قشنگی، زشتیم به من میادش                                                                                          

                                                                   من یه زشتم تا قشنگیت بیش از این به چشم بیادش

هرجایی من کم آوردم، تو واسه من کم نذاشتی                                                                                            

                                                        روزای سر یه هوایی، تو هوای منو داشتی

دل کوچیکمو بردار، اونو با خودت نگه دار                                                                                               

                                                          تو که ماه مهربونی، منو از خونت نرونی...

بله ، کاملا واقعی است!

چند روز قبل در توضیح همین پست نوشته بودم که نمی دانم این نامه واقعی است یا نه. چون هیچ منبع موثقی آن را تایید نکرده بود. اما تازه ترین شماره ی اتفاق نو با چاپ این نامه توضیح داد:"بنیامین بهادری این روزها بیشتر در محافل عمومی ظاهر می شود و به قول معروف برای انتشار دومین آلبومش مشغول مقدمه چینی است. او چند روز پس از حضور در کنسرت آریان، به عنوان یکی از بازدیدکنندگان نمایشگاه آثار موسیقی به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت و با هوادارانش به گفتگو پرداخت. بنیامین در یک ابتکار جالب، نامه ای که خطاب به هوادارانش نوشته بود را به دستخط در  اختیار حاضران قرار داد. او گرچه صدها نامه را به نمایشگاه آورده بود، اما باز هم تعدادی از هوادارانش موفق به گرفتن نامه از او نشدند..."

نوشتن این نامه حرکت بسیار جالبی بود. چراکه ثابت کرد بنیامین تا چه حد به طرفدارانش احترام می گذارد و جوسازی های عده ای از طرفدارنماها (!) را باطل کرد...

به سهم خودم از بنیامین تشکر می کنم و متن این نامه را یک بار دیگر و این بار با اطمینان از صحت آن تقدیمتان می کنم. راستی! بابت اینکه کامنت ها رو دیر تایید کردم معذرت می خوام. یکی دو روزی بود که بلاگفا مشکل پیدا کرده بود و نمی توانستم وارد وبلاگ بشم.

سلام

الآن درست یک ساله و ده ماهه و... نه، سال های ساله که حال عاشق ها چندان هم تعریفی نیست ولی مهم اینه که زیباست، لبریز از آرامش و سادگی، همین طوری هاست که دوستتون دارم، شما که هوای عشق رو دارین، هوای ترانه هام رو. یه عاشقی بود که می گفت"تنها صداست که می ماند"، پس با همین صدا می مونم و می دونم که پر و پا قرص تر از شماها، دوستی برای عاشقانه هام پیدا نمی کنم.

این نامه، یه سلام و احوالپرسی ساده س، من همیشه نامه نوشتن رو دوست داشته ام، ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، آلبوم، گریه، نامه، عاشق... اینها دنیای من هستند. در هر تنگ غروب، تمام صدا، ترانه و عشقم از آن روزها و شب های در راه.

من لعنتی بنیامین!

۸۶/۱۰/۱۲

*اولین حضور رسمی در یک محفل عمومی موسیقی

*بنیامین: جشنواره ی پاپ حکم تیم ملی را دارد.

*خالق "دنیا دیگه مث تو نداره" در تاریکی آمد و در تاریکی هم رفت...

*بنیامین: تایم کنسرت من استاندارد نبود!

*محسن رجب پور: جای بنیامین خالی است.

*علی پهلوان: من گیتار زدم، بنیامین خواند!

تشکر ویژه: از مهسای عزیز به خاطر تامین عکس این پست ویژه تشکر می کنم.

کار من تمام شد، آلبوم دومم را تحویل دادم

*زمان؛ 40 دقیقه...تاریخ انتشار؛ نامعلوم

*بنیامین و طرفدارانش آرزو می کنند که اثر دوم او همین امسال منتشر شود. 

*بهادری این روزها بیشتر از هر زمانی خانه نشین شده و خودش را برای روزهایی پر هیاهو آماده می کند.

بنیامین، آخرین خواننده ی پاپ ایران بود که آلبومش به فروش رویایی رسید. از انتشار اولین آلبوم بنیامین حدود 21 ماه گذشته و در این مدت خواننده های سرشناسی آلبوم های جدیدشان را با هزار امید و آرزو روانه ی بازار کردند، اما هیچ کدامشان نتوانستند به فروش ایده آل برسند و هرکدامشان علتی برای دور شدن از ایده آل های تیراژ بیان کردند... واقعیت این است که هر چقدر از زمان سپری شده، بنیامین که در عصر تکثیر غیر مجاز و بی اطمینانی مردم به موسیقی توانست یک "انفجار" را رقم بزند، چهره ی محترم تری به حساب می آید. تاثیر حضور او طی این یک سال و چند ماه بر "کل" موسیقی پاپ ایران کاملا مشهود بوده است. اساسا در "هنر- صنعت" که بیزنس حرف اول را می زند، این تاثیرپذیری پررنگ تر و پررنگ تر می شود. همان طور که چند ماهی است فیلم هایی نزدیک به حال و هوای "آتش بس" را روی پرده ها دیده ایم، باید انتظار داشته باشیم که پاپ ایران "بنیامین زده" باشد!

با بنیامین حرف زدیم تا بدانیم آلبوم دومش در چه مرحله ای است و خوشبختانه بحث به فضاهای دیگری هم کشیده شد. تازه ترین گفتگوی ما با بهترین خواننده و آهنگساز سال 85 را بخوانید.

روی ادامه ی مطلب کلیک کنید...

هر چند که بسیاری از خبرنگاران تلاش می کنند تا جزئیات مربوط به آلبوم جدید بنیامین را جهت انتشار در جراید خود به دست آورند لیکن این خواننده ترجیح می دهد تا در بی خبری محض و با آرامش کامل کار کند. زیرا بنیامین عقیده ای به تبلیغات رسانه ای ندارد و معتقد است که خود کار می تواند بهترین تبلیغ باشد.

با این حساب فکر می کنم کسب اطلاعات تازه از آلبوم جدید بنیامین را باید تا زمان انتشار رسمی آلبوم به تاخیر بیندازیم.