دوستان خوبم باید اعتراف کنم در پست پیش بی نهایت هیجان زده ام کردید. البته از تاخیری که در آپ وبلاگ داشتم هم معذرت می خوام. مشکلی پیش آمده بود که به امید خدا حل شد. حدود یک ماه است که تلفن های ترانه شرقی به دلیل بنایی فضای داخلی قطع است و من هر چه تلاش کردم تماس بگیرم و سئولاتم را بپرسم نشد که نشد... البته به چند جای دیگر هم تلفن زدم اما همان قدر که من می دانستم، می دانستند. در هر صورت آخرین امید من هم این است که بتوانم با آقای رجب پور صحبت کنم. امیدوارم که موفق شوم.راستی یک سورپرایز ویژه هم دارم که در آینده ی نه چندان دور شاهدش خواهید بود... دوباره و دوباره ممنون و تا آپ بعد خدانگهدار.
+ نوشته شده توسط علی رحیمی کناری در چهارشنبه 31 مرداد1386 و ساعت
|
اما کم کم فضا رو به بهبود است، یک زمانی حضور بعضی از خواننده ها در تلویزیون یا پخش ترانه هایشان مثل یک رویا بود اما در کمال ناباوری دیدیم که این رویاها به حقیقت پیوست و چارچوب ها و خط قرمزها تعدیل شد . شاید به نوعی نقطه ی اوج این تحول حضور بنیامین، چند ساعت مانده به تحویل سال در شبکه ی پنج تهران بود . تحولی که با حضور رضا صادقی در صندلی داغ شبکه دو سیما شکل پررنگ تری به خود گرفت. 
مجالی برای نفس کشیدنش باقی نماند. اگر روز به روز فهرست آثار مجاز منتشر شده را کوتاه تر کنیم مسلم بدانید که از آن طرف فهرست آثار غیر مجاز منتشره افزایش می یابد، اگر آمار برگزاری کنسرت هایمان همین طور باقی بماند، یقینا آمار خوانندگانی که چمدان های خود را بر می دارند و به امید عرضه ی هنر خود به طرفدارانشان راهی دیار غربت می شوند افزایش می یابد.
با تمام وجود خوشحالم که بنیامین به این جشن کذایی نرفت. راستش را بخواهید روز برگزاری قصد داشتم تا در آن شرکت کنم و به خیال خودم ار بنیامین حین دریافت تندیس عکس بگیرم! اما وقتی با ترانه شرقی تماس گرفتم و متوجه شدم که بنیامین به این جشن نمی رود فهمیدم که شاید جزو برندگان نبوده، همان جا در خیال خودم تندیس را به دکتر اصفهانی دادم و با خودم گفتم درست است که تندیس حق بنیامین بود اما شایسته بود بنیامین به خاطر احترام به دکتر هم که شده به این جشن می رفت !اما وقتی از نتایج و کارهای مسخره ی مدیری روی سن مطلع شدم در دلم هزار بار به بنیامین احسنت گفتم که با نرفتنش به این جشن باعث شد تا سینمایی ها بدانند که موسیقی یک هنر مستقل است و وقتی در کارشان از موسیقی به عنوان یک ابزار قدرتمند، حتی در جذب مخاطب، استفاده می کنند باید حداقل حرمت آن را هم حفظ کنند . نمی دانم، شاید هم نرفتن بنیامین به این جشن فقط به خاطر مشغله ی کاری بوده، اما در هر صورت خوشحالم ! و ای کاش دکتر اصفهانی و دیگر کاندیداها هم به این جشن نمی رفتند تا لزوم نگاه کارشناسی به ترانه ی فیلم نمودار شود . در هر 
صورت امیدوارم تا با برگزاری جشن های انتخابی موسیقی بتوانیم این هنر مردمی و مظلوم را از سینما بکنیم و به آن به عنوان یک هنر مستقل(همان طور که واقعا هم هست) نگاه کنیم. یادمان باشد که سینما یک هنر مدرن است اما موسیقی از وقتی آدمی پا به عرصه ی وجود گذاشت به صورت های مختلف با او همراه بود و خیلی قبل تر از سینما در روح و فکر مردم رخنه کرده و در حال حاضر هم با وجود گسترش هنر در شاخه های مختلف، هنوز هم موسیقی را تاثیرگذار ترین هنر می دانند . ای کاش قدر این هنر و استعدادهای کشورمان را می دانستیم....
